Powołania

20 Niedziela Zwykła (B)

 

 

UCZTA MĄDROŚCI

 

_________________________________________

Księga Przysłów 9, 1-6
Psalm 34
List do Efezjan 5, 15-20
Ewangelia św. Jana 6, 51-58

_________________________________________

 

Mądrość i głupota. Obie zwołują do siebie ludzi niedoświadczonych i nierozumnych. Mądrość obiecuje długie życie (Księga Przysłów (Prz) 9, 11), a głupota prowadzi do krainy śmierci (Prz 9, 18). Które zaproszenie powinniśmy przyjąć? Na którą ucztę się udać?

 

Można upijać się winem, a można też napełniać się Duchem Świętym. Paradoksalnie, ci, którzy upijają się winem, pragną zaspokojenia swych duchowych pragnień. Łacińskie słowo „spiritus” odnosimy bądź do alkoholu bądź do ducha. Różnica jednak jest ogromna. Upijanie się winem kończy się kacem, napełnianie się Duchem święty przez wspólną modlitwę, uwielbienie i dziękczynienie (List do Efezjan (Ef) 5, 19-20) - prowadzi do uświęcenia. Wydaje się, że nie powinno być problemu z wyborem, a jednak jest.

 

Można wierzyć w prawdziwą obecność Chrystusa w Eucharystii, a można o niej wątpić i się o nią spierać. Król Jerozolimy i kapłan Boga Najwyższego - Melchizedek - wynosi chleb i wino, na spotkanie Abrahama. Mądrość przygotowała chleb i wino i wzywa nas do uczestniczenia w jej uczcie (Prz 9, 5). Wreszcie nasz Pan, ustanawiając Eucharystię, wziął chleb i wino i wypowiedział dobrze nam znane słowa: Bierzcie i jedzcie to jest moje ciało, bierzcie i pijcie to jest moja krew (Ewangelia św. Marka 14, 22-24 oraz Jana 6, 54). Wszyscy oni ofiarują nam chleb i wino wołając: „Skosztujcie i zobaczcie jak słodki jest Pan” (Psalm (Ps) 34, 9).

 

Mądrość wzywa nas, byśmy poszli drogą roztropności (Prz 9, 6). Święty Paweł wzywa nas byśmy pojęli, jaka jest wola Pana (Ef 5, 17), a Jezus ogłasza, że kto spożywa „chleb, który zstąpił z nieba... będzie żył na wieki” (Ewangelia św. Jana (J) 6, 58). Droga roztropności to unikanie złego towarzystwa (Ps 1, 1) oraz słuchanie i wprowadzanie w życie słów Jezusa (Ewangelia św. Mateusza 7, 24). Wolą Boga jest nasze zbawienie (1 List do Tymoteusza 2, 4) oraz nasze uświęcenie (1 List do Tesaloniczan 4, 3). Eucharystia natomiast zapewnia nam nieśmiertelność. „Zniszczenie śmierci, które Chrystus dokonał przez swoją śmierć, i przywrócenie życia, które osiągnął dzięki zmartwychwstaniu, są skutkami tego sakramentu” (Św. Tomasz z Akwinu).

 

Stary Testament uczy nas, że kiedy Bóg stworzył człowieka ulepił go z prochu ziemi i tchnął w niego dech życia. W języku hebrajskim słowo życie jest w liczbie mnogiej (Księga Rodzaju (Rdz) 2, 7). To samo odnosi się do drzewa życia, które Bóg zasadził pośrodku ogrodu (Rdz 2, 9). O jakie dwa rodzaje życia może chodzić? Człowiek, jako jedyna istota stworzona przez Boga, ma życie biologiczne i duchowe. Jest pokarm, który zaspokaja nasze życie biologiczne i jest również pokarm, który zaspokaja nasze życie duchowe. Niestety, współczesny człowiek zdaje się o tym zapominać.

 

„Jeżeli nie będziecie jedli ciała Syna Człowieczego i pili Jego krwi, nie będziecie mieli życia w sobie” (J 6, 53). Mądra osoba to ta, która jest w stanie rozeznać, że człowiek posiada nie tylko życie biologiczne, ale również życie duchowe, i że o oba należy zadbać. Tak jak powszedni chleb zapewnia siły naszemu ciało, tak Eucharystia jest pokarmem naszej duszy. Co więcej, ona nas łączy z duchowym źródłem naszej egzystencji - samym Bogiem: „Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, we mnie mieszka, a Ja w nim” (J 6, 56). Przyjdźmy zatem na ucztę Mądrości, pamiętając słowa, które słyszymy we Mszy Świętej: „Błogosławieni zaproszeni na ucztę Baranka” (Księga Apokalipsy 19, 9).

 

©2018 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line