Powołania

22 Niedziela Zwykła (B)

 

 

WPROWADZAJĄC SŁOWO W CZYN

 

_________________________________________

Księga Powtórzonego Prawa 4, 1-2. 6-8
Psalm 15
List św. Jakuba 1, 17-18. 21-22. 27
Ewangelia św. Marka 7, 1-8. 14-15. 21-23

_________________________________________

 

Zadaniem narodu wybranego było ukazanie innym ludom, że jest tylko jeden prawdziwy Bóg, bliski tym, którzy Go wzywają (Księga Powtórzonego Prawa (Pwt) 4, 7), a Jego prawo jest sprawiedliwe (Pwt 4, 8). Takie same zadania zostało wyznaczone nam, Chrześcijanom. Zostaliśmy powołani, by być „pierwocinami Jego stworzeń” (List św. Jakuba (Jk) 1, 18). Ojciec światłości, który wyprowadził Izraela z Egiptu, również nas - „przez słowo prawdy” (Jk 1, 18) - wyprowadził z niewoli grzechu.

 

Lista grzechów przedstawiona w dzisiejszej Ewangelii (św. Marka (Mk) 7, 21-22) ma uświadomić nam stan naszego zdrowia. Nie jest on najlepszy. Czasowym lekarstwem na rozwijającą się chorobę ludzkiego ducha było Prawo. Na problem zabijania jest przykazanie: „Nie popełnisz morderstwa” (Księga Wyjścia (Wj) 20, 13). Na problem rozpusty, cudzołóstwa i wyuzdania, Prawo nakazuje: „Nie cudzołóż” (Wj 20, 14) oraz „Nie pożądaj żony bliźniego swego” (Pwt 5, 21). „Nie kradnij” (Wj 20, 15) oraz „Nie pożądaj” (Wj 20, 17) ma nas powstrzymać od kradzieży, chciwości i zawiści. Przed podstępem bądź oszustwem ma nas powstrzymać nakaz: „Nie będziesz składał fałszywego świadectwa” (Wj 20, 16). Wreszcie na bluźnierstwo, pychę i głupotę lekarstwem jest wiara w Boga: „Nie będziesz miał cudzych bogów” (Wj 20, 3); „Bóg się pysznym przeciwstawia, a pokornym łaskę daje” (Jk 4, 6; Księga Hioba 22, 29); „Mówi głupi w sercu swoim: Nie ma Boga” (Psalm 14, 1).

 

Niestety, Prawo tylko objawia chorobę, nie potrafi jednak uleczyć. Prowadzi nas natomiast do Lekarza. „Prawo było naszym opiekunem do czasu przyjścia Chrystusa” (List do Galatów 3, 24, List do Rzymian (Rz) 10, 4). Będąc świadomi tego, że „zgrzeszyliśmy i jesteśmy pozbawienie chwały Bożej” (Rz 3, 24), z pokorą przyjmujemy głoszoną nam Ewangelię wierząc, że ona ma moc nas zbawić (Jk 1, 21). To właśnie łaska Ewangelii daje nam moc, byśmy nie pozostali na poziomie słuchania, lecz wprowadzali Słowo w czyn (Jk 1, 22).

 

Przykłady wprowadzania Słowa w czyn ukazane są w dzisiejszym Psalmie i fragmencie z Listu świętego Jakuba. Dla psalmisty nienaganne życie charakteryzuje się szacunkiem wobec drugiego człowieka, które obejmuje brak kłamstwa, nieobmawianie innych, dotrzymywanie przysięgi, bycie nieprzekupnym oraz niewyrządzanie zła bliźniemu. Dla świętego Jakuba prawdziwa pobożność to troska o najsłabszych, czyli sieroty i wdowy, oraz troska o samego siebie, czyli nie poddawanie się prądom świata przeciwnym Ewangelii (Jk 1, 27).

 

„Nic wam nie wolno dodawać do słów, które nakazuję, ani nic z nich ujmować” (Pwt 4, 2). Nigdzie w Prawie Mojżesza nie ma zasad o rytualnym obmywania rąk przed jedzeniem, bądź obmywaniu kubków i innych naczyń (Mk 7, 3-4). Ta „tradycja starszych” była aplikacją nakazów sprawowania kultu w świątyni do codziennego życia. Kapłani przystępujący do służby przy ołtarzu mieli nakaz obmywanie rąk (Wj 30, 20; 40, 32). Do dzisiaj praktykujący Żydzi mają specjalne, często drogocenne kubki, które służą do rytualnego obmycia rąk przed jedzeniem.

 

W dzisiejszej konfrontacji pomiędzy faryzeuszami i Jezusem nie chodzi o problem jedzenia brudnymi bądź czystymi rękami. Czystość rytualna rozdzielała pomiędzy Izraelem a innymi narodami; wśród Izraela pomiędzy sprawiedliwymi a grzesznikami; rytualnie czystymi a nieczystymi. Jezus, który w Ewangelii Łukasza, sam nie obmył się przed jedzeniem (Łk 11, 38) zburzył ten „mur wrogości” (List do Efezjan 2, 14). Chrześcijaństwo otwiera się na wszystkie narody, wzywa wszystkich do nawrócenia i wiary, oraz oczyszcza sumienia zarówno rytualnie czystych jak i nieczystych.

 

Ziemia Obiecana (Pwt 4, 1) i góra Pana (Psalm 15, 1) są symbolami życia wiecznego w obecności Boga - celu naszej ludzkiej pielgrzymki przez doczesne życie. Jeśli chcemy „wziąć tę ziemię w posiadanie” (Pwt 4, 1), musimy słuchać i przestrzegać Prawa Bożego. Przestańmy więc coś dodawać do Bożych przykazań bądź coś z nich ujmować. Zamiast tego módlmy się, aby łaska Pana umożliwiła nam wprowadzanie Jego Słowa w czyn (Jk 1, 22). Amen.

 

©2018 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line