Powołania

31 Niedziela Zwykła (B)

 

 

 

NIEDALEKO OD KRÓLESTWO BOŻEGO

 

_________________________________________

Księga Powtórzonego Prawa (Pwt) 6, 2-6
Psalm 18
List do Hebrajczyków (Hbr) 7, 23-28
Ewangelia św. Marka (Mk) 12, 28b-34

_________________________________________

 

"Będziesz się bał Pana, Boga swego, zachowując wszystkie Jego nakazy i prawa, które ja tobie rozkazuję wypełniać" (Pwt 6, 2). Według tradycji żydowskiej, datowanej na III wiek po Chrystusie, wszystkich nakazów i praw jest 613. Jednak wielu rabinów i nauczycieli prawa zastanawiało się nad dzisiejszym pytaniem: "Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?" (Mk 12, 28). Czy jest nim wypowiedź Micheasza, by postępować sprawiedliwie, umiłować życzliwość i pokornie obcować z Bogiem"? (Księga Micheasza 6, 8) A może Izajasz 56, 1, który zawiera tylko dwa nakazy: "Przestrzegajcie prawa i kierujcie się sprawiedliwością”? Czy też stwierdzenie Amosa, "szukajcie Pana" (Księga Amosa 5, 6) bądź słynne zdanie z Księgi Habakuka: "sprawiedliwi z wiary żyć będzie" (2, 4), które streszczają całą Torę do jednego nakazu?

 

Jezus łączy razem wypowiedź z Księgi Powtórzonego Prawa 6, 4-5 i Księgi Kapłańskiej 19, 18: "Słuchaj, Izraelu. Pan, nasz Bóg, Pan jest jeden" (Mk 12, 29). Nasz Bóg jest godny niepodzielnej miłości, która gotowa jest oddać dla Niego życie. W Księdze Kapłańskiej 19, 18 pod pojęciem „bliźni” rozumie się wciąż Izraelitę, ale w nauczaniu Jezusa miłość bliźniego nie zna granic (zob. Mt 5, 43-44, Łk 10, 29- 37). Miłość braci i sióstr jest oznaką miłowania Boga. Jeśli miłujemy Chrystusa, powinniśmy karmić Jego owce (Ewangelia św. Jana 21, 15-17). Z drugiej strony, "kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi" (1 List św. Jana 4, 20-21).

 

Nauczyciel Pisma dodaje swój własny komentarz do odpowiedzi Jezusa: miłość agapa "jest warta więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary" (Mk 12, 33). To prawda, gdyż "niemożliwe bowiem, by krew wołów i kozłów gładziła grzechy" (Hbr 10, 4). Co więcej, w 70 roku po Chrystusie system ofiarniczy Starego Przymierza wraz z kapłaństwem według obrządku Aarona - potomka Lewiego - dobiegł końca, kiedy świątynia w Jerozolimie została zniszczona przez Rzymian. Dzięki ofierze Jezusa Chrystusa, którą złożył „raz na zawsze, samego siebie składając w ofierze” (Hbr 7, 27), nastąpił czas "kapłaństwa nieprzemijającego" (Hbr 7, 24).

 

"Niedaleko jesteś od królestwa Bożego" (Mk 12, 34), czyli jeszcze nie w królestwie. Aby wejść do królestwa Bożego, nauczyciel Pisma musi się nawrócić i uwierzyć w Ewangelię (Mk 1, 15). Wymaga to wyznania wiary, że Jezus jest "Panem", czyli użycia tego słowa, które pomija w swojej odpowiedzi. Jezus mówi: "Pan Bóg nasz, Pan jest jeden" (Mk 12, 29), a nauczyciel Pisma odpowiada: "Jeden jest i nie ma innego prócz Niego" (Mk 12, 32). Uznaje jedność Boga, ale nie wspomina o Jego atrybucie panowania. Co więcej, cytując przykazanie miłości Boga, pomija zwrot o miłowania Boga całą swoją duszą - życiem (Mk 12, 33), czyli to, czego Jezus domaga się od swoich uczniów (Mk 8, 35).

 

Chrześcijaństwo potwierdza, że "dla nas istnieje tylko jeden Bóg, Ojciec, od którego wszystko pochodzi i dla którego my istniejemy, oraz jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko się stało i dzięki któremu także my jesteśmy" (1 List do Koryntian 8, 6). Nauczyciel Pisma zapytał Pana o pierwsze ze wszystkich przykazań i otrzymał odpowiedź. Ale teraz musi zastosować ją w swoim życiu, czyli wyznać, że Jezus jest Panem i umiłować Go całym swoim życiem.

 

©2018 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line