Powołania

Karta z kalendarza liturgicznego

  • Wspomnienie św. Antoniego, opata
17
stycznia
czwartek
Antoniego, Jana, Rościsława
Czytania:
Ewangelia:
Kalendarz Klaretyński:

Czcigodna matka Maria Antonia Paris

Założycielka Sióstr Marii Niepokalanej (Misjonarek Klaretynek)

Urodziła się w Vallmoll (Tarragona), dnia 28 czerwca 1813 roku. Od wczesnych lat dzieciństwa czuła pociąg do modlitwy. W wielkodusznym otwarciu się na Boży plan Maria Antonia zorientowała się w wieku 13 lat, że Bóg powołał ją do poświęcenia swego życia w Jego służbie. Wstąpiła jako postulantka do Towarzystwa Maryi 23 października 1841 roku. Od tego momentu fundamentalną ideą jej życia było uwielbienie Boga i spełnianie Jego woli. Bóg miał także swoje plany względem niej. W gorącej modlitwie i dzięki radom swych kierowników duchowych stopniowo odkrywała i interpretowała szczególną łaskę otrzymaną od Pana. Pan pozwolił jej poznać nieszczęścia, jakie nękały życie zakonne, oraz Jego wolę, aby przywrócić życiu zakonnemu pierwotną wierność Ewangelii na wzór życia Apostołów.


W obliczu tego przedsięwzięcia Antonia czuła swoją małość, ale Pan doprowadził ją do osoby, która ofiarowała jej opatrznościową pomoc, do Antoniego Marii Klareta, kapłana misjonarza. W 1850 roku Maria Antonia zapoznała ojca Klareta ze swoim projektem założenia nowego Zgromadzenia. Ojciec Klaret przyjął to jako dzieło Boże i wspomagał ją w jej działalności założycielskiej. W ten sposób, 25 sierpnia 1855 roku, w Santiago de Cuba, zrodził się na łonie Kościoła nowy instytut, którego głównym celem było radykalne praktykowanie rad ewangelicznych, naśladowanie Apostołów, praca aż do śmierci oraz nauczanie wszystkich ludzi Bożego prawa. Maria Antonia zmarła 17 stycznia 1885 roku. Jan Paweł II potwierdził heroiczność praktykowanych przez nią cnót dnia 23 grudnia 1993 roku.


Matka Maria Antonia Paris łączyła działanie z kontemplacją, miłość do Boga z poświęceniem w służbie ludziom. W tajemnicy Maryi, pod wezwaniem Niepokalanej, odkryła wzór dla swego życia. W swoim charyzmacie podkreślała centralne miejsce dla słowa Bożego, przeżywanego i głoszonego w ewangelizowaniu wszystkich ludów. Jej działalność misyjna wyrastała z codziennego spotkania z Panem na modlitwie i w Eucharystii. Zrozumiała, że misja jest wspomagana przez życie we wspólnocie.


Misjonarki Klaretynki w wierności charyzmatowi, który odziedziczyły od Czcigodnej Matki Marii Antonii Paris i od św. Antoniego Marii Klareta, czują się powołane do niezmordowanej pracy w głoszeniu Dobrej Nowiny Jezusa Chrystusa. W swoich wysiłkach apostolskich skupiają się na dziełach wychowania i pracy misyjnej wśród najuboższych. Pracują zarówno w duszpasterstwie rodzin, dzieci i młodzieży, podejmując posługę katechetyczną i liturgiczną, wykonują swój apostolat wśród imigrantów i uchodźców, jak również angażują się w promocję życia konsekrowanego i w formację kapłanów, prowadzenie domów rekolekcyjnych i ćwiczeń duchowych.

 

5 minut z Bogiem:
(cytat z książki Alfonso Milagro CMF w przekładzie Teresy Jaromin)

Tak  jak  jest  pewne to,  że jesteśmy  dziećmi naszej przeszłości, tak też  jest pewne, że jesteśmy ojcami  naszej przyszłości. Niemniej bardzo stosowną rzeczą  jest patrzeć, pamiętać i uświadamiać sobie,  że bardziej jesteśmy  ojcami  naszej  przyszłości, niż dziećmi naszej przeszłości.

Przeszłość należy rozważać jako życiowe doświadczenie, jako  naukę dla  naszej  przyszłości, jako  lekcję z naszej  historii. Nigdy  nie  będzie rzeczą  pozytywną patrzenie na przeszłość, jeśli to czynimy, aby się  zniechęcić, aby być pesymistą, tracąc  siły i entuzjazm.

Przeszłość już  do nas nie należy. Minęła i to minęła bezpowrotnie, bez możliwości jej zmiany. Taką, jaka była, będzie już  na zawsze.

Przyszłość, nie wiemy  czy będzie naszą, a z pewnością nie jest jeszcze  naszą.

Teraźniejszość jest tym co jest w naszych rękach. Możemy ją uczynić taką  lub  inną;  teraźniejszość jest tym, co może zmienić naszą  przyszłość.

Żyj  czasem teraźniejszym, lecz   umysłem  patrz w przyszłość.

 

 

 

 W twoich  rękach  znajduje się  budowa nowego świata i będziesz to czynić, jeśli ty zmienisz się w nowego człowieka. To łaska dokona w tobie tej zmiany. „Słyszeliście o Nim i zostaliście pouczeni zgodnie z prawdą, która jest w Nim, w Jezusie: że trzeba zrzucić z siebie starego człowieka z jego dawnym sposobem życia, którego zwodnicze żądze  doprowadzają  do  upadku, odnowić  ducha i myśli, przyoblec się w Nowego Człowieka” (Ef 4,21-24).

 

©2019 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line