Powołania

VI Niedziela Zmartwychwstania

 

Szósta Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

MIŁOŚĆ WZYWA NAS DO MIŁOŚCI

_________________________________________

Dzieje Apostolskie 10,25-26, 34-35, 44-48
Psalm 98
Pierwszy List św. Jana 4,7-10
Ewangelia św. Jana 15, 9-17

_________________________________________

 

„A wierzący żydowskiego pochodzenia, (...) dziwili się, że także poganie otrzymali dar Ducha Świętego” (Dzieje Apostolskie (Dz) 10, 45). Z perspektywy Izraela, świat dzielił się na trzy grupy: 1. Naród wybrany, 2. Pogan uważanych przez Izraelitów za nieczystych i 3. Prozelitów, czyli nawróconych pogan, którzy poddali się obrzezaniu i zachowywali wszystkie wymagania prawa mojżeszowego. Dar Ducha Świętego, zapowiedziany apostołom przez Chrystus, czyni nas dziećmi Bożymi przez adopcję i pozwala nam zwracać się do Boga, „ABBA, Ojcze”. Wierzący pochodzenia żydowskiego doświadczyli tego daru w dzień Pięćdziesiątnicy, a dziś ku swemu zaskoczeniu są świadkami Pięćdziesiątnicy pośród pogan.

 

„Teraz naprawdę rozumiem, że Bóg jednakowo traktuje wszystkich ludzi” (Dz 10, 34). By dojść do takiego wniosku, apostoł potrzebował pomocy Boga. Wizja, której doświadczył (Dz 10, 10-16) uświadomiła mu, że on jako Żyd nie powinien uważać ludzi innych narodów za skażonych i nieczystych (Dz 10, 28). Wpłynęło to również na treść kazania, które wygłosił. Nie cytuje Pisma Świętego, jak w swym pierwszym kazaniu do Judejczyków (Dz 2, 14-36) i nie stara się udowadniać, że Jezus jest obiecanym Mesjaszem. Przedstawia Jezusa jako „Pana wszystkich” (Dz 10, 36) i podkreśla przede wszystkim cuda jakich dokonał, „gdyż Bóg był z nim” (Dz 10, 38). Wreszcie głosi Jego śmierć i zmartwychwstanie oraz to, że to Jezus, (dziękujemy Bogu, że to On, a nie kto inny), jest sędzią żywych i umarłych, i że w Jego imię mamy odpuszczenie grzechów (Dz 10, 42-43).

 

Fakt posłania świętego Piotra do domu poganina, by ogłosił w domu Korneliusza Ewangelię o Jezusie oraz wylanie Ducha Świętego na wszystkich słuchających jest znakiem Bożej miłości. „Bóg jest miłością”, a najgłębszym przejawem tej miłości było posłanie Syna Bożego na świat (Ewangelia św. Jana (J) 3, 16). Przyjście na świat Syna Bożego miało podwójny cel. Po pierwsze odkupić ludzkość z grzechu i śmierci, a po drugie by dać nam udział w boskim życiu. Cel pierwszy został osiągnięty przez śmierć Chrystusa dla naszego zbawienia (1 List św. Jana (1 J) 4, 10), a cel drugi przez dar Ducha Świętego. Wylanie Ducha Świętego oraz chrzest w imię Jezusa było początkiem nowego życia w rodzinie Korneliusza.

 

Tutaj warto sobie uświadomić prawdę, że Bóg pierwszy wychodzi z miłością do człowieka: „Na tym polega miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, lecz On nas umiłował” (1 J 4, 10), „kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami” (List do Rzymian 5, 8). Bóg również pierwszy wychodzi ze swoim wyborem. Do apostołów Jezus mówi: „Nie wyście mnie wybrali, ale Ja was wybrałem (J 15, 16). Chrystus wybrał apostołów, by byli filarami Kościoła, a Korneliusza - by był jednym z pierwszych owoców Ewangelii pośród pogan. Nasza miłość Boga i nasze zwrócenie się do Boga jest zawsze odpowiedzią na Jego miłość i Jego wezwanie.

 

„Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, bo miłość pochodzi od Boga” (1 J 4, 7). Świadomość, że nie wolno uważać nikogo za skażonego i nieczystego (Dz 10, 28) oraz, że „w każdym narodzie miły jest [Bogu] ten, kto się Go boi i postępuje uczciwie” całkowicie przemieniła świętego Piotra. Motywowany miłością apostoł idzie do domu poganina i głosi mu Ewangelię. To właśnie miłość Chrystusa przynagla do głoszenia Ewangelii (2 List do Koryntian 5, 14). Dzielić się Ewangelią, mówić innymi o miłości Boga do człowieka, o Jezusie, który przecierpiał krzyż dla naszego zbawienia - to prawdziwy przejaw miłości bliźniego. Czy ty, bracie i siostro, dzielisz się Ewangelią z innymi?

 

 

©2018 Misjonarze Klaretyni Prowincja Polska. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zadaj pytanie on-line