2(168)2025 Od Redakcji

    

       

Starotestamentalny rok jubileuszowy, obok celu religijnego: proklamowania prawdy o sprawiedliwości Bożej, przekraczającej wszelką ludzką sprawiedliwość i uczenia ludzi jej naśladowania, miał też praktyczny cel społeczny: przyczyniał się do wyrównania szans na godziwe życie, do złagodzenia trudnej sytuacji dłużników lub nawet ich uwolnienia, jeżeli z powodu długów popadli w niewolę, sprzyjał pojednaniu zwaśnionych stron, ograniczał nieustępliwości i pieniactwo wierzycieli, zwłaszcza nierzetelnych bankierów i naciągaczy, bogacących się kosztem wkręconych w spiralę długów kredytobiorców.

       Religijny sens chrześcijańskiego roku jubileuszowego zachowuje pierwotne znaczenie, ale jest zdecydowanie głębszy – umożliwia wiernym nadzwyczajny udział w nieograniczonej łasce Bożego miłosierdzia wysłużonej zbawczą męką i zmartwychwstaniem naszego Odkupiciela. Podobnie jak każda symboliczna data lub liczba lat mierzona od dnia narodzin, od podjęcia określonej działalności, od szczególnego wydarzenia w życiu indywidualnym lub społecznym, zwłaszcza religijnym, kulturowym albo narodowym, jubileusz jest okazją do refleksji nad współpracą z łaską Bożą w naszych Instytutach życia konsekrowanego.

       W Roku Jubileuszowym 2025-lecia Narodzenia Chrystusa mija 1500 lat od ustalenia tej daty przez Dionizego Małego oraz przypadają rocznice: 1700. Soboru Nicejskiego, 1000. koronacji dwóch pierwszych królów Polski: 500. najsłynniejszego z 12 lennych hołdów pruskich (uwiecznionego na płótnie przez Jana Matejkę), 850. zatwierdzenia przez Bolesława Wysokiego fundacji zakonu Cystersów w Lubiążu, 850. urodzin bł. Czesława Odrowąż i 800. urodzin św. Tomasza z Akwinu, 800. (775) założenia zakonu Paulinów, 400. Misjonarzy św. Wincentego a Paulo, 250. zakonu Pasjonistów, 225. sióstr Najświętszego Serca Jezusa (Sacré Coeur), 200. sióstr Felicjanek, 175. sióstr Służebniczek, 150. sióstr Nazaretanek i ojców Werbistów, a także liczne jubileuszowe rocznice urodzin, śmierci bądź wyniesienia na ołtarze założycieli i założycielek naszych Instytutów.

       Jest to zatem doskonała okazja, aby wrócić pamięcią do tych wydarzeń, docenić ogrom otrzymanych łask Bożych i ocenić naszą wierność charyzmatom naszych założycieli.?